توربولانس پرواز

توربولانس پرواز

اغلب خلبان ها ترجیح می دهند در شرایط توربولانس و اغتشاش هوا پرواز نکنند اما تک تکان هامعمولا همیشه با پروازها شروع میشوند.

در حقیقت خلبانی که به کمک نیروی ترمال پرواز میکنند مشتاقانه به دنبال افت های ناگهانی که ابتدا نیروی ترمال است جستجو میکنند و پس از مدتی خلبان می آموزد لذت پرواز همراه با توربولانس متوسط خیلی شبیه به موج سواراست.توربولانس ها برای خلبان ها دو مشکل عمده ایجاد میکنند که عبارتند از کاهش کنترل پرواز و افزایش تنش بر روی هواپیما.

توربولانس شدید میتواند هواپیما را بیش از حد و یا یک بال را بسیار شدید بالا ببرد یا حتی با تغییر زاویه حمله هواپیما را به واماندگی دچار نماید.چنین توربولانسی میتواند بار حاصل از فشار تند باد آنی را آنقدر افزایش دهد که بعضی از قسمت های هواپیما را بشکند و یا خم کند.برای مقابله با اولین مشکل یعنی کاهش کنترل هواپیما باید سرعت را افزایش داد تا هواپیما را سریعتر کنترل کرده و برای مقابله با مشکل دوم یعنی افزایش فشار و تنش روی هواپیما باید سرعت هواپیما را کاهش دادتا اثر ناگهانی تند باد آنی  را کاهش داد.لذا باید حد

وسط را انتخاب نمود.در این حالت قانون اجرایی واقعی  که اغلب خلبانها هنگام مواجهه با توربولانس به کار میبند سرعت هواپیما را۱.۵  بیش از سرعت واماندگی تنظیم میکنند تا اولا هواپیما استال نشود و بالهای آن نیز تحمل نیروی بیش از حد توان در نظر گرفته نشود.توربولانس مکانیکی کاملا نزدیک نا همواری ها و رشته کوههااغلب بسیارشدید و مخرب است.

خلبان با پرواز در سطح بالا تر از سطح توربولانس میتواند از برخورد با آن اجتناب کند سپس منتظر موقعیت مناسب باشد تا آنکه باد فروکشد و در منطقه ای مناسب به عملیات نشست بپردازد.